هەواڵ

چاوەڕێ / تاهیر قادرزادە

تاهیر قادرزاده

چاوەڕێ…

تاهیر قادرزاده‌

 

هه‌موو ئێواره‌یێك، ئه‌چووه به‌ر په‌نجێره‌كه و هه‌تا تاریكان، به ده‌م سیغار كێشانه‌وه، چاوی ئه‌بڕییه ئه‌و ڕێگایه‌ی له شاره‌وه‌ ئه‌هات. قه‌تیش گوێی به پرته و بۆڵه‌ی ژنه‌كه‌ی نه‌ئه‌دا كه ئه‌یگوت: “ده‌ كه‌م برینمان بكولێنه‌وه… خۆ ئێسته پێشه‌كانیشی نه‌ماون… بیست ساڵه ئه‌مه كارته… ده  لێمان‌گه‌ڕێ با به ‌ده‌ردی خۆمانه‌وه بتلێینه‌وه… كه‌م جه‌رگمان هه‌ڵكۆڵه… تۆ بیت‏وخودات! له‌وه زیاتر جه‌زره‌به‌مان مه‌ده…”

كابرا ئه‌م قسانه‌ی به گوێدا نه‌ده‌چوو، چونكه مانگێك دوای ئه‌وه‌ی ئادره‌‌سی قه‌بری كوڕه‌كه‌یان پێ دابوو، نیوه‌‌شه‌وێك، بێ‏ئه‌وه‌ی به خێزانیشی بڵێ، چوبوو قه‌بره‌كه‌ی دابووه‌وه؛ ته‌رمی كوڕه‌كه‌یانی تێدا نه‌بوو. ته‌مه‌نی ئه‌وه‌ی ناو قه‌بره‌كه، دوو ئه‌ونده‌ی كوڕه‌كه‌یان  ئه‌بوو. له ۴۵ ساڵ نزیك ببوه‌وه. قه‌بره‌كانی ئه‌م‌لا و ئه‌ولاشی هه‌ڵكه‌ندبوو. هیچیان له‌و نه‌ده‌چوون. یه‌كیان كچ بوو، ئه‌وی‌‌دیكه‌ش كوڕێكی قژكاڵ؛ تۆزێكیش، باڵا به‌رزتر و كه‌م ته‌مه‌ن‌تر. ئه‌وه بوو كه قه‌ت باوه‌ڕی به مه‌رگی كوڕه‌كه‌ی نه‌كردبوو. جگه له ژنه‌كه‌شی، قه‌ت كه‌س نه‌یده‌وێرا له‌وباره‌وه شتێك بڵێ.

له ساڵانی هه‌وه‌ڵدا دوو سێ جار مه‌لای دێكه ویستبووی ئامۆژگاری كات و پێی بسه‌لمێنێ كوڕه‌كه‌ی نه‌ماوه‌ و هه‌رگیز نایێته‌وه، به‌ڵام كابرا ئه‌وه‌نده‌ی پێ عاجز ببوو كه ئاخرجارخۆی پێ ڕانه‌گیرا بوو مه‌لای  دابووه‌ به‌ر: “مامۆستا گیان! قسه‌كانت هه‌موو فه‌رماییشتن… بێ ئه‌ده‌بی نه‌بێ، دوور له ڕووی جه‌نابت، هه‌ندێ كه‌س خه‌به‌ریان له هیچ نییه و له خۆڕا قسه‌ی قسه‌ ده‌فه‌رموون. خۆزگه ئه‌گه‌ر كه‌سێك ئاگاداریی له شتێكه‌وه نه‌بوو، ئه‌ونده نه‌ڕێسابایه‌ و هێنده‌ی درێژ نه‌كردبایه…ئاخر خۆ جه‌رگ و عه‌ولاد و کوڕێکی تازه‌ پێگه‌یشتوو، مریشک و جوجک نییه‌ بڵێم قه‌یناکات”.

مه‌لا، كه به باشی زانیبووی له‌گه‌ڵ ئه‌ویه‌تی، هه‌رچه‌ند هه‌قی پێدا بوو به‌ڵام به‌ دڵ ئێشاوی و بێ خواحافیزی به جێی هێشتبوو. له دوای ئه‌وه‌وه، له هه‌ر شوێنێك خه‌ڵك باسیان بكردایه، به پیاوێكی كه‌م ئیمانی ناوبرده‌ ئه‌كرد و پاشان دۆعای ئه‌وه‌ی ئه‌كرد كه خوا سه‌ر له كه‌س نه‌شێوێنێت!

به‌ینێک دوای پرسه‌كه‌، یه‌کێ له‌ هاوڕێکانی پێی گوتبوو كه چه‌ن مانگ پێش له گیرانه‌كه‌، بێ‏ئه‌وه‌ی ئه‌مان یان ئه‌ولا خه‌به‌ردار كه‌ن، له‌گه‌ڵ کچێکی هاوڕێی خۆی زه‌ماوه‌ندی کردبوو. كابرا به‌وه زۆر تێك چبوو، به تایبه‌ت كه زانیبووی ماره‌‌كردن و زه‌ماوه‌نده‌که‌، مه‌لا و که‌یخوایه‌کی لێنه‌بووه‌ و به هه‌موویه‌وه دوو سه‌عاتی نه‌خایاندووه، هه‌میشه‌ له‌وه‌ تووڕه‌ بوو. هه‌رچه‌ن له دڵه‌وه كاری كوڕه‌كه‌ی پێ ناحه‌ز بوو، به‌ڵام نه‌یده‌ویست ڕقی لێی هه‌ستێ؛ بۆیه هه‌میشه‌ ئه‌و قێنه‌ی ده‌خسته سه‌ر بووكه‌كه‌ی كه نه دیبووی و نه ده‌یزانی كچی كێیه و خه‌ڵكی كوێیه!

به‌ینێکی زۆری دوای کوشتنه‌که‌ی، رۆژێک ئافره‌تێكی غه‌ریبه به‌ دزییه‌وه‌ هاتبوو بۆ ماڵیان. به گریانه‌وه ده‌ستی كردبوه ملی دایكی و گوتبووی من بووكی ئێوه‌م. پاشان، ویستبووی بچێ بۆ لای خه‌زووری، به‌ڵام ئه‌م هه‌رچی کردبوو فه‌تحی دڵ نه‌بوو که‌ لێی نزیک بێته‌وه‌، كه به‌وه‌ی زانیبوو به ڕووگرژی، پشتی تێ‏كردبوون و به جێی‏هێشتبوون. بووكه له‌ به‌ر ئه‌وه ‌و خۆف و خه‌ته‌ری ئه‌وسا ئیدی نه‌هاتبۆوه‌ بۆ لایان. كاتێكیش گه‌یشتبوه‌وه، وێنه‌ی مێرده‌كه‌ی به سینگییه‌وه چه‌سپاندبوو و بۆ ئه‌و به‌ڵێنه‌ی به خۆی دابوو كه ئیتر قه‌ت سه‌ر به ماڵیاندا نه‌كاته‌وه‌ داوای لێ‏بوردنی لێ‏كردبوو.

ئێواره‌ی ڕۆژێكی هه‌وه‌ڵ مانگی پاییز، وه‌ك جاران له به‌ر په‌نجێره‌كه سیغارێكی داگیرسان و له ڕێگاكه‌ی ئه‌‌ڕوانی. له دووره‌وه تارماییێكی دی كه به‌ره‌و ئاوایی ئه‌هات. له پیاوێک ئه‌چوو. به‌ڵام هێشتا ئه‌ونده نزیك نه‌ببوه‌وه بزانێ كێیه. وه‌ك ئه‌وه‌ی ئیشتیای كایه‌ی هه‌ستابێ، به دووكه‌ڵی سیغاره‌كه‌ی تاو ناتاوێك زه‌لامه‌كه‌ی دائه‌پۆشان و هه‌مدیسان به فوو، ورده ورده، دووكه‌ڵه‌كه‌ی لائه‌برده‌وه‌. سه‌رنجێكی‌تری ڕێگاكه‌ی ئه‌دا. دوای چه‌ن جار كه وای‏كرد، زه‌ڵامه‌كه نزیكتر ببوه‌وه، گه‌یشتبووه‌ به‌ر ماڵان؛ سه‌رنجێکی دایه‌، دڵی که‌وته‌ سه‌ر هه‌وایه‌کی سه‌یر، چاوی تیژ كرد. زۆر له‌ ئاشنا ده‌چوو. به وردی لێی ڕوانی؛ راست وه‌ك ئه‌و ئه‌هاته به‌رچاوی. هه‌ناسه‌ی سوار ببوو و به‌رچاوی ره‌ش داگه‌ڕا بوو. خۆی بۆ ڕانه‌گیرا و پاڵی دا به گۆشه‌ی په‌نجێره‌كه‌وه. هه‌ر چۆنێك بوو به نا‌ڵه ناڵێكه‌وه‌ بانگی ژنه‌كه‌ی كرد. كاتێ ژنه‌كه‌ی هات، به ده‌ست ئیشاره‌ی به په‌نجێره‌كه كرد. ژنه، قوت بۆوه‌ و له ده‌ره‌وه‌ی ڕوانی. سه‌ری به‌م لا و لادا وه‌رسووڕاند، ڕووی كرده‌ ڕێگاكه‌ی شار. ده‌می كرده‌وه و ویستی قسه‌یێ بكا، به‌ڵام هه‌رچی كردی و كۆشای نه‌یتوانی. هێزی لێ‏چنرابوو. ڕه‌نگی ته‌واو تێك‏چوو. نه‌یئه‌‌زانی خه‌ونه یان ڕاسته. قه‌د و باڵای، هه‌نگاو و ڕێگا ڕۆیشتنی، ده‌س ڕاوه‌شاندنی، قژی ڕه‌ش و خاو‌ی، هه‌موو هه‌ر ئه‌و بوو. ته‌نیا  دوو سێ ساڵ مناڵ‌تر. ئه‌ویش ڕه‌نگه دووری ئه‌و هه‌موو ساڵانه‌ به هه‌ڵه‌ی بردبێت. یانی چاوه‌ڕوانی ئه‌و هه‌موو ساڵه‌ی ئه‌و راست بوو، یانی قسه‌کانی ئه‌م هاتبوه دی؟ كتوپڕ، ته‌زێكی پێ‌داهات :”نۆزده ساڵ؟… نۆزده و… بیست و سێ…چل و… دوو؟” له وێنه‌ی سه‌ر دیواره‌كه‌ی ڕوانی و دوایه‌ش ته‌ماشایه‌كی‌تری ڕێبواره‌كه‌ی كرده‌وه‌. له ناو گێژاوی پرسیار و وڵامی بێ سه‌ره‌نجام‌دا گیری خواردبوو. ویستی یارمه‌تی له مێرده‌كه‌ی بخوازێت، به‌ڵام ئه‌و له‌م خرابتر بوو. دیسان ته‌ماشای کوڕه‌که‌ی كرده‌وه كه له به‌ر ده‌ركه‌ی ماڵێک ڕاوه‌ستابوو. نه‌یزانی چه‌نده‌ی خایاند، مناڵێك هاته‌ده‌ر؛ دوای كه‌مێك، مناڵه‌كه راست ده‌ستی  بۆ لای ماڵی ئه‌مانه‌وه ڕاكێشا.

انتشار توسط 8 تم

بۆچوون بنووسە

ئیمەیلەکەتان نیشان نادرێت.خانە داواکراوەکان نیشانە کراون. *

*

*

دەتوانی ئەو تاگ و خەسڵەتانە HTML بەکاربێنیت: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>