هەواڵ

چیرۆکێکی کاوە محه‌مه‌دزادە

كاوه‌ محه‌مه‌دزاده‌

بانگهێشتن

کاوه‌ محه‌مه‌دزاده‌

چه‌ن رۆژ دوای ئه‌و بانگهێشتنه‌ی “ئیسڕافیلی”، کاتێک بابه‌جان خه‌ونه‌که‌ی دوێنێ‏شه‌وی بۆ کوێخا ده‌گێڕایه‌وه،‌ که‌ چۆن “پیرمحه‌مه‌د” ده‌ستی ناوه‌ته‌ گه‌رووی بیخنکێنێ. ئه‌ویش په‌له‌قاژه‌ی کردبوو، بیستبوویان خه‌ڵک ده‌قیژێنن “میرزا مردووه‌”. ورده‌ ورده‌ هه‌موویان له‌ به‌ر درگای میرزادا، که‌ له‌ خوارووی گونده‌وه‌، له‌ نێو داربی و چناره‌کان‏دا ون ببوو، کۆ ببوونه‌وه‌. سیمایان پڕ بوو له‌ ترسێکی کوشه‌نده و‌، بیریان له‌وه‌ ده‌کرده‌وه‌ بڵێی پیرمحه‌مه‌د چی له‌وان بکا؟ چ به‌ڵایه‌کیان به‌ سه‌ر بێنێ؟

کوێخا له‌ پشت په‌نجه‌ره‌ی مزگه‌وته‌وه‌ ته‌ماشای لووتکه‌ی پیرمحه‌مه‌دی کرد و له‌ په‌ستا پشته‌ ده‌ستی ده‌هێنا به‌ سه‌ر چاوه‌ کوێره‌که‌ی‏دا. که‌س بڕوای نه‌ده‌کرد له‌ چاوه‌ کوێره‌که‌شیه‌وه‌ فرمێسک دێ. ئاوڕی له‌ هه‌موویان داوه‌ و کوتی: ده‌بێ چ بکه‌ین؟ ها؟

ئه‌م گونده‌ ئه‌گه‌ر ئه‌وی تێدا نه‌بایه‌ ئاوه‌دان ده‌بووه‌وه‌. میرزا سیگاره‌ چکۆله‌که‌ی ده‌ستی له‌ نێو ژێرسیگاره‌که‌دا پان کرده‌وه‌ و کوتی: ده‌بێ شکاتیان لێ‏بکه‌ین. هه‌موومان پێکه‌وه‌ ده‌بێ شکاتیان لێ‏بکه‌ین.

کوێخا ده‌ستی گرت به‌ لێواری په‌نجه‌ره‌که‌وه‌ و ڕوانییه‌ پیرمحه‌مه‌د، که‌ له‌ په‌ستا به‌رزتر ده‌بووه‌وه‌. وای ده‌نواند ته‌واوی رووداوه‌کان له‌و دووره‌وه‌ ده‌بینێ. جار ناجارێک سه‌روچاوی ده‌سڕی‌ و ده‌یکوت “ئای خودا گیان!‌”

خۆری پاییز خۆی لار کردبووه‌وه‌ و ده‌یدا به‌ سه‌ر گوڵی به‌ڕه‌که‌دا. ورده ‌ورده‌ تا ده‌م لێواری به‌رماڵه‌ په‌شمینه‌که‌ی نێو مێحراوه‌که‌ ده‌چوو.‌ میرزا کوتی: دوێنێ ناردوویه‌ به‌ شوێنمان‏دا. ده‌بێ چ بکه‌ین؟

ره‌حمان چاوشین ده‌ستی هێنا به‌ برۆکانی‏دا که‌ وه‌کوو که‌پر چاوه‌کانی ده‌شارده‌وه‌. کاتێک بیویستایه‌ بیر بکاته‌وه‌ به‌ ده‌ستی برۆی هه‌ڵ‏ده‌کێشا، کوتی: وه‌ڵامی ناده‌ینه‌وه‌. با هه‌ر بانگمان بکات.

  مامه‌عه‌لی به‌ په‌له‌ له‌ وه‌ڵامی قسه‌کانی‏دا کوتی: ئه‌گه‌ر بانگی کردووین ده‌بێ بچین. دواتر چیمان به‌ سه‌ر دێ!

“بابه‌جان” کاتژمێره‌که‌ی له‌ گیرفانی که‌واکه‌ی ده‌رهێنا و روانییه‌ میله‌ نوقره‌ییه‌که‌ی‌ که‌ بێ‏وه‌ستان ده‌گه‌ڕا. پاشان درگاکه‌ی پێوه‌داوه‌‌ و نایه‌وه‌ گیرفانی، کوتی: ئه‌گه‌ر بانگی کردووین نابێ نه‌چین.

حه‌سه‌ن دایه‌ پاڵ قسه‌که‌ی بابه‌جان و کوتی: ئه‌رێ، ده‌بێ هه‌موومان بڕۆین. چه‌ن جاری بانگی کردووین.

ئه‌حمه‌د سیخوڕ هه‌ستا سه‌ر پێ و به‌ ده‌نگێکی سه‌یر، که‌ له‌ بۆڕه‌ ده‌چوو، کوتی: پێنج شه‌ش پیاویان لێ‎ڕاستبینه‌وه‌ شه‌و تلیان که‌نه‌وه‌.

حه‌سه‌ن، له‌ سه‌ر قاچه‌کانی به‌رز بۆوه‌ و کوتی: به‌ کوشتن هیچمان پێ‎ناکرێ؛ به‌رگه‌ی قینی ئه‌وانه‌ ناگرین.

که‌س لێی حاڵی نه‌بوو. ئه‌حمه‌د سیخوڕ که‌ گه‌یشتبووه‌ پاڵ کوێخا و له‌ په‌نجه‌ره‌که‌وه ته‌ماشای دووکه‌ڵ و تۆزی سه‌ر لووتکه‌ی پیرمحه‌مه‌دی ده‌کرد، کوتی: تۆ چی ده‌ڵێی حه‌سه‌ن؟ ئه‌وه‌ غه‌زه‌به‌ غه‌زه‌ب‌!

– ئه‌ڵێم به‌ تل کردنه‌وه‌یان ته‌نیا هه‌موو ئاوایی ده‌که‌وینه‌ گازوگیریانه‌وه‌.

کوێخا سه‌ری راوه‌شاند و کوتی: کوشتنی چی! ئێستا ده‌سه‌ڵاتی ئه‌و به‌ قه‌د هه‌موو ئه‌م ده‌روده‌شته‌یه‌.

– خه‌تای خۆمان بوو. خۆمان قامکمان به‌و کاغه‌زه‌ گووی‏سه‌گه‌دا ناوه‌. یه‌کێ نه‌یکوت ئاخر ئه‌وه‌ پیره‌ و شه‌خسه‌، ئه‌وه‌ پیاو چاکه‌ و زه‌حمه‌ت و نه‌خۆشی هه‌موومان به‌ سه‌ر ئه‌وه‌وه‌یه‌ چۆن بۆ شتی وا ده‌بێ؟

میرزا هه‌ستا سه‌رپێ و ژێر سیگاره‌که‌ی له‌ په‌نجه‌ره‌ی به‌رانبه‌ر په‌نجه‌ره‌که‌ی کوێخا و ئه‌حمه‌د سیخوڕه‌وه‌ خاڵی کرده‌ خوارێ و له‌ به‌ر تاقه‌که‌دا دایناوه‌. گه‌رووی خاوێن کرده‌وه‌ و کوتی: ئه‌حمه‌د بڕۆ جیپه‌که‌ بێنه‌ با بڕۆین، بێ‎فایده‌یه‌. خوا قاڕمان لێ‏ده‌گرێ.

بابه‌جان، باوێشکێکی دا و پاشان کوتی: خوا له‌حنه‌تیان بکات. پووڵ و پاره‌ بۆیان بووه‌ته‌ هه‌موو شتێک.

گه‌زۆ ده‌ستی هێنا به‌ ریشی‏دا و کوتی: هه‌موو شتێک پاره‌یه. سوێند بێ ئه‌گه‌ر پاره‌ به‌ هه‌رکه‌س بده‌ن که‌س هیچ ناڵێ.

– وانییه‌ ئه‌نوه‌ر، من سه‌دجار په‌تم خستووه‌ته‌ ملیان.

مه‌لاعه‌لی له‌ سووچی پاڵ مێحراوه‌که‌ دانیشتبوو و به‌ چه‌قۆکه‌ی نینۆکه‌کانی ده‌کرد و گوێی له‌ قسه‌کانی ئه‌نوه‌ره‌وه‌ بوو. له‌ وه‌ڵامی قسه‌کانی گه‌زۆی ئاوا هاته‌ جواب. بابه‌جان هه‌ستا و له‌ ده‌رگاکه‌ رۆیشته‌ ده‌رێ. “قاره‌مان” پێکه‌نی و ده‌ستی خسته‌ نێو گیرفانییه‌وه‌ کوتی: پاره‌‌تان وه‌رگرتووه‌ و خواردووتانه‌، ئێستا په‌ژیوان ده‌بنه‌وه‌؟ شتی‏وا چۆن ده‌بێ کاکه‌؟

مامه‌عه‌لی کوتی: تۆ قسه‌ مه‌که‌. هیچ نافامی.

ره‌حمان چاوشین له‌ ژێره‌وه‌ پێده‌که‌نی و خۆی ناره‌حه‌ت ده‌نواند، کوتی: خۆ ئێوه‌ تازه‌ هیچ‏تان پێ ‏ناکرێ.

گه‌زۆ هه‌ستا سه‌ر پێ و کوتی: من ته‌واوی دونیا گه‌ڕاوم. ده‌زانم چی به‌ چییه‌. ئه‌و کێوه‌ بۆ ئێمه‌ به‌حری ئاڵتوونه‌. ته‌نیا ده‌بێ بزانین چۆن که‌ری بکه‌ین.

مامه‌عه‌لی به‌ ده‌می شیڕێکی راداشت و هه‌موو پێکه‌نین.

کوێخا دیسان له‌ په‌نجه‌ره‌که‌وه‌ نوقمی پیرمحه‌مه‌د بوو، وه‌کوو چێشتێکی سووتاو بوغ و دووکه‌ڵی لێ‎هه‌ڵ‏ده‌ستا. میرزا کوتی: با بڕۆین، ئاوا ده‌سته‌وستان هه‌ر نابێ.

قاره‌مان رووی کرده‌ باوکی و کوتی: بڕۆم جیپه‌که‌ بێنمه‌ ده‌رێ؟

میرزا کوتی: به‌ ئه‌حمه‌د بڵێ بیهێنێ، ده‌بێ بڕۆینه‌ لایان.

ئه‌حمه‌د سیخوڕ سه‌ری له‌ په‌نجه‌ره‌که‌ بردبووه‌ ده‌رێ و سه‌یری ئه‌و دووکه‌ڵه‌ی ده‌کرد  له‌ په‌ستا لێڵ‏تر ده‌بوو. په‌نجه‌ره‌که‌ی پێوه‌دا و کوتی: چاره‌نووسی ئێمه‌ له‌و دووکه‌ڵه‌ ره‌ش‏تره‌.

بابه‌جان له‌ سه‌ر سه‌کۆی به‌ر مزگه‌وته‌که‌ وه‌ستابوو، کوتی: خوا گیان. هه‌ر خۆت ده‌زانی. ئێمه‌…

نه‌یتوانی درێژه‌ به‌ قسه‌کانی بدات. ده‌ستی کرد به ‌گریان.

گه‌زۆ ده‌یویست ته‌راکتۆره‌که‌ی ببات له‌وێ کاریان بۆ بکا. ده‌یتوانی به‌و پاره‌یه‌ک‌ وه‌ده‌ست بخا. نه‌یده‌ویست ته‌راکتۆره‌که‌ی بخه‌وێنێ. له‌ نێو قسه‌ی ئه‌وانی‏دیکه‌دا بۆ شوێنێک ده‌گه‌ڕا بتوانێ پاساوی ئه‌و تۆزوخۆڵه‌ بداته‌وه‌. کوێخا به‌ تووڕه‌ییه‌وه‌ کوتی: که‌ی کوتمان به‌و جۆره‌ ژێروژووری بکه‌ن؟! ئاشا…

بۆ په‌سند کردنی قسه‌کانی ڕوانییه‌ میرزا و، زوو سه‌یری هه‌موویانی کرد. هه‌موویان سه‌رشۆڕیان ده‌نواند. هه‌ناسه‌ قووڵه‌کانیان تێکه‌ڵی یه‌کتر ببوو و زیاتر له‌ ئازارێکی ترساوی و به‌ سام ده‌چوو. رۆحی مردوو، رۆحی ئه‌م شه‌خسه‌ گه‌وره‌ ره‌نجابوو و هه‌ر ئه‌وه‌ ئازاری ده‌دان. ده‌نگی جیپه‌که‌ی ئه‌حمه‌د سیخوڕ ده‌هات که‌ گه‌یشتبووه‌ به‌ر سه‌کۆی مزگه‌وته‌که‌. تۆز و دووکه‌ڵێکی ره‌ش له‌ په‌ستا به‌ ده‌م باوه‌، وه‌کوو هه‌ور ده‌هات به‌ سه‌ر گونددا ده‌کشا. له‌وه‌ ده‌چوو رۆژی قیامه‌ت هاتبێ و ئیسڕافیل بانگی هه‌موو بکات. گرمه‌یه‌ک له‌ پاڵ کێوه‌که‌وه‌ هه‌ستا و هه‌موویانی ‌ترساند. دووکه‌ڵ له‌ په‌ستا به‌رزتر ده‌بووه‌وه‌. جیپه‌که‌ به‌ په‌له‌ به‌ سه‌ر رێگای ژووری گونددا به‌ڕێ که‌وت. ئه‌و رێگایه‌ی که‌ هه‌زاران نه‌خۆش و ده‌رده‌دار و لێ‏قه‌ماوی پێدا رۆیشتبووه‌ سه‌رێ‌ و په‌نایان بردبووه‌ به‌ر ئه‌و پیرمحه‌مه‌دی خۆشه‌ویست و ئه‌ویش هه‌میشه‌ هه‌ر په‌نای دابوون و ئاگاداری لێ‎کردبوون.

خۆر داکشابووه‌ خوارێ و کاتێک له‌ جیپه‌که‌ داده‌به‌زین سێبه‌ره‌کانیانی به‌ره‌و گوند درێژ کرده‌وه‌. تۆز و دووکه‌ڵ ئاسمانی لێڵ کردبوو و گوند له‌و خواره‌وه‌ به‌ ئاسته‌م دیار بوو. له‌ نێو دڵی پیرمحه‌مه‌ده‌وه‌ بۆ ژووره‌وه‌ هه‌ڵیان‎دڕیبوو. دیار بوو له‌په‌ستا، وه‌کوو چه‌قۆی قاتڵێک هه‌ڵده‌کشانه‌ سه‌رێ. به‌ردی شین و ئه‌رخه‌وانی له‌ پاڵ چاڵه‌ گه‌وره‌کان‏دا هه‌ڵپه‌سێردرابوون. له‌ سه‌ره‌وه‌ی خێوه‌ت و ماشینه‌کانه‌وه‌، له‌ حاستی خۆره‌که‌، له‌ پاڵ دار قه‌زوانه‌کان‏دا، ئاڵایه‌کی سه‌وز و شین، تۆزاوی و بێ‎قه‌در ده‌‌شه‌کایه‌وه‌. پیرمحه‌مه‌د تووڕه‌ و ماندوو بوو. نه‌یده‌توانی به‌رگه‌ی ئه‌و هه‌موو ده‌نگه‌ بگرێ. ده‌نگی ماشینه‌ گه‌وره‌کان ته‌نیاییه‌که‌یان لێ‏ده‌شێواند.‌ کوێخا له‌ پێش هه‌موویانه‌وه‌ ویستی به‌ره‌و لای خێوه‌ته‌کان بڕوات. روانییه‌ میرزا و به‌و جۆره‌ حاڵی کرد هه‌نگاو هه‌ڵێنێته‌وه‌. گه‌زۆ ده‌ستی نابووه‌ پشتی و سه‌یری ماشێنه‌ جۆراوجۆره‌کانی ده‌کرد، چۆن ده‌نه‌ون له‌و به‌رده‌ قورسانه‌ و فڕێی ده‌ده‌نه‌ ده‌رێ. ده‌ستی نایه‌ سه‌رشانی میرزا و سه‌ری تا حاستی گوێچکه‌ی هێنا و به‌ هێواشی به‌ گوێچکه‌ی‏دا چرپاند: مه‌گری میرزا، هه‌موو شتێک باش ده‌بێ خودا گه‌وره‌یه‌؛ هه‌ر وه‌کوو‌ ئه‌وه‌ی جاران.

میرزا به‌ ده‌سته‌ خاڵاوی و خڕه‌که‌ی فرمێسکه‌کانی سڕییه‌وه‌. پاشان به‌ هه‌ر دوو ده‌ستی قووڵایی نێو چاوی سڕییه‌وه‌، وه‌کوو ئه‌وه‌ی بڵێی ده‌یه‌وێ هه‌ر دوو گلێنه‌ی ده‌ربێنێ. به‌ ده‌م هه‌نیسکه‌وه‌ کوتی: پیرمحه‌مه‌دگیان! ئێمه‌ین خه‌ریکین ده‌یکوژین.

قاره‌مان مابووه‌وه‌ و پاڵی دابوو به‌ ده‌رگای جیپه‌که‌وه‌ و سه‌یری بۆڵدزێره‌کانی ده‌کرد خۆڵه‌که‌یان له‌ په‌ستا راده‌دا خوارێ‌. ته‌راکتۆره‌کان که‌ له‌ گونده‌کانی ده‌وروبه‌ره‌وه‌‌ هاتبوون، بێ‎وه‌ستان وه‌کوو  مێروله‌ له‌ جووڵه‌دا بوون. وادیاربوو ئه‌و قه‌ره‌باڵغییه‌ی پێ‌ خۆش بوو‌. ماشینه‌ گه‌وره‌کان وه‌کوو هه‌ژدیها ده‌خزانه‌ نێو دڵی پیرمحه‌مه‌د و دوای ماوه‌یه‌کی کورت، پڕ چنگی گه‌وره‌ی خۆیان خۆڵیان ده‌هێنایه‌ ده‌رێ.

کوێخا راوه‌ستا و ئاوڕی له‌ دوای خۆی داوه‌. گوند له‌و خواره‌وه‌ زۆر چکۆله‌ دیار بوو. به‌ ئاسته‌م ده‌یبینی که‌ ده‌وران ‏ده‌وره‌که‌ی له‌ دووره‌وه‌ سه‌وزی ده‌کرده‌وه‌. مامه‌عه‌لیش وه‌ستا و که‌وشه‌کانی داکه‌ند و کوتای به‌ سه‌ر گاشه‌به‌رد‌ێک‏دا. به‌ توندی وه‌کوو ئه‌وه‌ی هاوار بکات، قیژاندی: ئێمه‌ که‌ی کوتمان ئاوای لێ‏بکه‌ن؟

بۆ هاوده‌نگی له‌گه‌ڵ ئه‌و هه‌ر له‌به‌ر خۆیه‌وه‌ شتێکیان کوت:

– ئێمه‌ نه‌مانکوت رووره‌شمان بکه‌ن.

– مه‌رگ له‌وه‌ خۆش‏تره‌.

– جا به‌ چ روویه‌که‌وه‌ بمرین؟

– پیرمحه‌مه‌دگیان…

بابه‌جان چاویلکه‌ گه‌وره‌کانی بۆ پاک کردنه‌وه‌ی خۆڵ و تۆزه‌که‌ی داگرت. ده‌ستی به‌ پێستی نێوچاوی‎دا دێنا به‌ڵکوو بڕێك ژانی سه‌ری بشکێ. له‌ پڕ ده‌نگێک هه‌موویانی ورووژاند: هه‌ی به‌ خێر بێن!

هه‌موویان سه‌ریان به‌ره‌و ژووره‌وه‌ هه‌ڵهێنا. له‌ نێو ده‌رگای کانێکسێکی گه‌وره‌وه‌، کڵاوێکی زه‌ردیان چاو پێکه‌وت که‌ ریزه‌ ددانه‌کانی له‌و مه‌ودایه‌وه‌ وه‌کوو ریزه‌ مرواری ده‌دره‌وشانه‌وه‌. له‌ سه‌ر پلیکانی کانێکسه‌که‌وه‌ بازراقه‌ی به‌ست و هات به‌ پیرییانه‌وه‌. ده‌سکێشه‌کانی له‌ ده‌ست داکه‌ند و ده‌سته‌ ناسک و گه‌وره‌کانی نایه‌ نێو ده‌ستیان. ده‌ستی بابه‌جانی گرت و کوتی: مامه‌ گیان به‌ پشتێنده‌که‌ت ده‌ڕووشێ، وه‌ره‌ ئێستا خۆم شتێکت ده‌ده‌مێ، وه‌کوو حه‌ریر ناسکه‌. پێکه‌نی و چاویلکه‌ بۆره‌که‌ی له‌ چاو داگرت و داوای له‌ هه‌موویان کرد بڕۆنه‌ ژوورێ. کوێخا که‌ ئه‌مجار له‌ دوای میرزاوه‌ بوو له‌ سه‌ر پلیکانه‌کان ده‌ستی نا سه‌ر سمتی میرزا و به‌ نه‌رمی کوتی: موهه‌ندیس ئیسڕافیلی خوڵکی زۆر خۆشه‌.

میرزا سه‌ری وه‌کوو سه‌لماندنی قسه‌که‌ی ئه‌و راوه‌شاند و به‌ ماندوویه‌تی‏یه‌که‌وه‌، که‌ هۆکه‌ی زیاتر ئه‌وه‌ بوو چاره‌نووس دیاری نه‌ده‌دا، کوتی: ئه‌رێ، پیاوی چاکه‌.

هه‌موویان وه‌کوو منداڵێک که‌ تێر گریابێ و سووک بووبێته‌وه‌، دانیشتن. ئیسڕافیلی بێ‏ئه‌وه‌ی دابنیشێ، زوو له‌ پاکه‌تی سه‌ر میزی نێوه‌ڕاستی دیوه‌که‌، ده‌سماڵێکی ده‌رهێنا و ده‌ستی کرد به‌ خاوێن کردنه‌وه‌ی چاویلکه‌که‌ی بابه‌جان. پاشان ده‌سماڵێکی‏تری ده‌رهێنا و قه‌دی کرد و چاویلکه‌که‌ی دایه‌ ده‌ستی بابه‌جان. کوتی: ئێستا به‌ر چاوت روونه‌؟

بابه‌جان به‌ ده‌وران‏ ده‌وری ژووره‌که‌دا سه‌ری سووڕانده‌وه‌، پاشان روانییه‌ میرزا و حه‌سه‌ن، که‌ ته‌ماشای ئه‌ویان ده‌کرد، کوتی: ته‌واو روونه‌، ده‌ڵێی چاوی قرژاڵه‌.

– ئه‌مه‌ش هه‌ڵ‏بگره‌ بۆ جارێکی‏تر.

ئیسڕافیلی ده‌سماڵه‌ قه‌د کراوه‌که‌شی پێدا و زوو رۆیشته‌ به‌ر په‌نجه‌ره‌که‌ی ئه‌ملاوه‌ وا روو به‌ خۆر ده‌کرایه‌وه‌. سه‌ری له‌ په‌نجه‌ره‌که‌ برده‌ ده‌ره‌وه‌ و کوتی: زوو به‌، به‌ په‌له‌ین.

پاشان رووی کرده‌ میوانه‌کانی وا ده‌وران‏ ده‌ور له‌ سه‌ر کورسییه‌کان دانیشتبوون. گه‌رووی خاوێن کرده‌وه‌ و به‌ ده‌نگی به‌رز کوتی: به‌ شه‌ره‌فم چاوه‌ڕوان‏تان بووم. جیپه‌که‌م دی له‌ گوند ده‌رکه‌وت، زانیم دێن به‌ره‌و لای ئێمه‌.

میرزا وه‌کوو ئه‌وه‌ی له‌ قسه‌کانی ئیسڕافیلی ترسابێ، یان هه‌ستی کردبێ فێڵێکی تێدایه‌، زوو کوتی: له‌ کوێوه‌ ده‌تزانی ئێمه‌ دین بۆ لات؟

ئیسڕافیلی وه‌کوو ئه‌وه‌ی له‌ مه‌به‌سته‌که‌ی میرزا گه‌یشتبێ، هه‌ناسه‌یه‌کی قووڵی هه‌کێشا و ده‌ستی به‌ره‌و لای په‌نجه‌ره‌ ئاوه‌ڵاکه‌ی پشت میرزا و حه‌سه‌ن راکێشا و کوتی: له‌وێوه‌ دیتانم. هه‌موو رۆژێک چاوه‌ڕوانتانم.

میرزا به‌ په‌شۆکاوی ئاوڕی له‌ دواوه‌ داوه‌. له‌ نێو چوارچێوه‌ی په‌نجه‌ره‌که‌وه‌ به‌ ئاسته‌م گوندی ده‌بینی که‌ ده‌وران‏ ده‌وره‌که‌ی سه‌وزه‌ڵان بوو؛ ناچار بوو بڵێ: لێره‌وه‌ هه‌موو شتێک جوان دیاره‌.

پاشان حه‌سه‌ن هه‌ستا سه‌ر پێ و به‌ سه‌ر میرزادا روانییه‌ گوند. کوێخا له‌ پاڵییه‌وه‌ پاتۆڵه‌که‌ی کێشا، به‌ڵکوو دانیشێته‌وه‌. ئیسڕافیلی وه‌کوو ئه‌وه‌ی هه‌ڕه‌شه‌ بکات، کوتی: دایم گوند ده‌بینم له‌گه‌ڵ گۆڕستانه‌که‌ی‏دا.

هه‌موویان قوت بوونه‌وه‌. بابه‌جان له‌ پاڵ ئیسڕافیلییه‌وه کشاوه‌ و ده‌ستی نایه‌ سه‌ر چۆکه‌ درێژه‌کانی گه‌زۆ که‌ وه‌کوو حه‌وتێکی زۆر ئاوه‌ڵا کرابوونه‌وه‌. گه‌زۆ که‌ چاوی له‌ سه‌ر شمشاڵه‌ جۆراوجۆره‌کانی وا به‌ دیواره‌که‌وه‌ هه‌ڵواسرابوون به‌مۆله‌ق وه‌ستابوو، به‌و په‌لاماره‌ ناوه‌خته‌ی بابه‌جان راچه‌نی و له‌ به‌ر ئه‌وه‌ باڵای به‌رز بوو له‌ بان مێزه‌ره‌که‌ی ئه‌حمه‌د سیخوڕه‌وه‌ له‌ په‌نجه‌ره‌که‌وه‌ روانییه‌ گوند، کوتی: گۆڕستانه‌که‌ لێره‌وه‌ دیاره‌.

میرزا کوتی: له‌ هه‌موو شوێنێکه‌وه‌ گۆرستان دیاره‌. له‌ نێو دڵمان‏دایه‌. گۆڕستان نابێ قه‌ت ون بێ.

ئیسڕافیلی له‌ ژێر ریزی شمشاڵه‌کانی بان سه‌ری‏دا وه‌ستابوو و ورد سه‌یری میرزای ده‌کرد. میرزا زۆر له‌وه‌ شاد بوو ئیسڕافیلی گرینگی به‌و داوه‌. بۆیه‌ درێژه‌ی دا به‌ قسه‌کانی سه‌باره‌ت به‌ گۆڕستان؛ به‌ڵام به‌و کاره‌ی خێرا هه‌موو ئه‌وانیکه‌ عاجز بوون.

ئیسڕافیلی بۆ ئه‌وه‌ی باسه‌که‌ بگۆڕێ و له‌ دڵه‌ڕاوکێی مێوانه‌کانی که‌م بکاته‌وه‌، کوتی: بۆ هه‌رچی بانگت ده‌که‌م سه‌ر ناده‌ی؟ تۆ لێره‌ هیچیش نه‌که‌ی پاره‌ت ده‌ده‌مێ.

گه‌زۆ پێکه‌نی و ددانه‌ درێژ و نارێکه‌کانی ده‌رکه‌وت. پاشان کوتی: ئه‌و هه‌موو شمشاڵه‌ هی خۆته‌ ئاغای ئیسڕافیلی؟

ئیسڕافیلی به‌ نازه‌وه‌ سه‌یری ریزی شمشاڵه‌کانی کرد، که به‌ ریز داینابوون. پاشان کوتی: به‌ڵێ هی خۆمن. هه‌موو ئێواران ده‌ڕۆمه‌ سه‌ر ئه‌و به‌ردانه‌ و بۆ خۆم شمشاڵ لێ‏ده‌ده‌م.

ده‌ستی بۆ سه‌ر ئه‌و شوێنه‌ی وا لێی داده‌نیشت درێژ کرده‌وه‌ و پاشان به‌ شادییه‌وه‌ کوتی: ئه‌گه‌ر بته‌وێ یه‌کێکیانت ده‌ده‌مێ.

گه‌زۆ به‌ پێکه‌نینه‌وه‌ ده‌سته‌ گه‌وره‌کانی کوتا به‌ سه‌ر رانی‏دا و کوتی: نا نا، بۆ چیمه‌. سپاس. لێی نازانم.

له‌و ماوه‌دا ئیسڕافیلی هه‌ستابوو و خه‌ریکی هه‌ڵبژاردنی شمشاڵێک بوو. کوتی: زۆر سه‌یر نییه‌، خۆم فێرت ده‌که‌م.

شمشاڵێکی زه‌ردی دایه‌ که‌ دیاربوو له‌ قامیشێکی زۆر سه‌خت سازکرابوو، کوتی: بزانه‌ چه‌نده‌ قورسه‌… قامیشی زه‌ل نییه‌…  قه‌ول بده‌ بێی و‌ ته‌راکتۆره‌که‌ت بێنی.

گه‌زۆ پێکه‌نی، دیاربوو پێی خۆشه‌. بێ‎ئه‌وه‌ی شتێک له‌ شمشاڵ بگات، له‌ نێو ده‌ستی‏دا ده‌یگلاند و سه‌یری کونه‌کانی ده‌کرد. کوڕێکی مێرمنداڵ چه‌ند‌ چاییه‌کی هێنا و ئیسرافیلی خۆی له‌ به‌ر ده‌ستی مێوانه‌کانی‏دا دا‌ینا، کوڕه‌که‌ سه‌ری داخست بوو و به‌ ترس و شه‌رمه‌وه‌ ده‌یڕوانییه‌ ده‌ستی ئیسڕافیلی که‌ پیاڵه‌ چاییه‌کانی به‌ وردی داده‌نا.

ره‌حمان سه‌باره‌ت به‌ قسه‌کانی میزرا به‌ گوێی مامه‌عه‌لی‏دا چرپاند: ئه‌و ماڵ کاوله‌ ئه‌گه‌ر دوو سه‌عات له‌گه‌ڵی بی ئیزرائیڵ به‌ چاو ده‌بینی هێنده‌ باسی گۆڕستان و مردووت بۆ ده‌کات.

کوڕه‌که‌ له‌ ژووره‌که‌ رۆیشته‌ ده‌رێ و به‌ پاکه‌تێکه‌وه‌ گه‌ڕاوه‌ له‌ سه‌ر میزه‌که‌ی ئیسڕافیلی داینا.

کوێخا روانییه‌ هه‌موویان بۆ ئه‌وه‌ی باسه‌که‌ی مزگه‌وت و ناو رێگه‌ ده‌رببڕێ. ره‌زامه‌ندی له‌ چاوی هه‌موویان‏دا دیاربوو، کوتی: ئاغای ئیسڕافیلی! ویستمان باسی شتێکت بۆ بکه‌ین… راستییه‌که‌ی…

ئیسڕافیلی قسه‌که‌ی بڕیی‌ و کوتی: به‌ سه‌رچاو، به‌ڵام زووتر چاکه‌تان بخۆنه‌وه‌ با سارد نه‌بێته‌وه‌ پاشان قسه‌ ده‌که‌ین.

ئیسڕافیلی رۆیشته‌ پشت میزه‌که‌ی و ده‌ستی کرد به‌ نووسین. پاشان هه‌ستا و به‌ چه‌ند پاکه‌ته‌وه‌ گه‌ڕاوه‌ لایان و هه‌رکامه‌ی دا‌ ده‌س یه‌کیان. له‌و وه‌خته‌ش‏دا کوڕه‌که‌ به‌ قاپێکی پڕ له‌ سێو و هه‌ناره‌وه‌ هاته‌ ژوورێ. مێوانه‌کان سه‌ریان سووڕ مابوو، روانییانه‌ یه‌کتر. ده‌ترسان له‌وه‌ی فێڵێک له‌‌و مێوانداریه‌دا‌ نووستبێ. ئیسڕافیلی که‌ به‌ په‌شۆکاوی ئه‌وانی زانیبوو، زوو به‌ پێکه‌نینێکی به‌رزه‌وه‌، که‌ ده‌نگی ماشینه‌کانی پیرمحه‌مه‌دی قووت ده‌‌دا، کوتی: ده‌با زووتر ئه‌و پێشکه‌شییه‌م بهێنابا. له‌مه‌به‏دوا کاره‌کان رێک‏وپێک‏تر ده‌بن و قه‌ت ئێوه‌ش نیگه‌ران ناکه‌م.

به‌ لاچاو سه‌یری‌ گه‌زۆیان کرد. به‌ ته‌مای ئه‌وه‌ بوون گه‌زۆ پرسیار بکات. گه‌زۆ کوتی: مه‌گه‌ر ئه‌مه‌ چی تێدایه‌ ئاغای موهه‌ندیس؟

– پاره‌یه‌کی که‌مه‌ وه‌کوو پێشکه‌شی لێم وه‌ر بگرن.

مێوانه‌کان روانییانه‌ یه‌کتر و له‌ ژێر رواڵه‌تی شه‌رم و ترس‏دا هاتنه‌ قسه‌ کردن:

– بۆ ده‌بێ ئێمه‌ ئه‌و پاره‌ هه‌ڵ‏بگرین؟

– نابێ، ئێمه‌ بۆ پاره‌ی که‌م و زۆر نه‌هاتووین.

گه‌زۆ به‌ ده‌نگێکی نزم، که‌ زیاتر له‌ سرته‌ ده‌چوو، کوتی: چتان ده‌وێ ئیدی! پاره‌که‌مان هه‌ڵ‏بگرین و بڕۆین چاک‎تره‌.

ئیسڕافیلی له‌ نێو ده‌نگ‏وهه‌رای میوانه‌کانی‏دا به‌ قاقایه‌کی به‌رزتره‌وه‌ کوتی: گومبه‌زیشم بۆ پیرمحه‌مه‌د کڕیوه‌. ئه‌مڕۆ و سبه‌ینێ ده‌گاتێ.

مێوانه‌کان روانییانه‌ یه‌کتر و هیچیان نه‌کوت. ئه‌و هه‌واڵه‌ی دوایی ئیسڕافیلی دای‏چڵه‌کاندبوون. ئیسڕافیلی کوتی: خێری دایکم گومبه‌زییه‌که‌م به‌ پاره‌ی خۆم کڕیوه‌.

بێجگه‌ له‌ گه‌زۆ، هه‌موویان به‌و کاره‌ی ئیسڕافیلی دڵیان پڕ ببوو و له‌ مه‌ودای خواردنی سێو و هه‌ناره‌کانیش‏دا، ته‌نیا قسه‌یه‌کیان نه‌کرد. کاتێ هاتنه‌ ده‌رێ ئاسمان ره‌ش و تاڵ‏تر وگوندی ته‌واو داپۆشابوو، به‌ڵام ئه‌وان تا راده‌یه‌کی زۆر، شاد و خه‌نۆڵ بوون.

انتشار توسط 8 تم

بۆچوون بنووسە

ئیمەیلەکەتان نیشان نادرێت.خانە داواکراوەکان نیشانە کراون. *

*

*

دەتوانی ئەو تاگ و خەسڵەتانە HTML بەکاربێنیت: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>